رضا محمدجانی، هنرمند محله کوی امیرالمومنین، از نوجوانی شیفته چوب بود. او با تبدیل ضایعات به آثار هنری، کارگاهی دایر کرده و برای پنج نفر اشتغالزایی کرده است.
محله
کوی امیرالمومنین
کویزرگران و کویامیر در کنار هم، محله کوی امیرالمومنین را تشکیل میدهند. کویزرگران در ابتدای بولوار توس، مجاور پل روسها قرار دارد.داستان ساخت این پل به شهریور۱۳۲۰و ورود روسها به مشهد و فرار فرماندهان نظامی از مشهد برمیگردد. وقتی روسها شهر را دردست گرفتند، پاسگاههایی تأسیس کردند که یکی از این پاسگاهها به پل روسها معروف شد.بازار گل فتحآباد در این محله یکی ازمراکز خرید گل است.
در خنکای صبح پاییزی، بازار گل فتحآباد در محله کوی امیرالمونین با عطر سرمستکننده و رنگهای چشمنواز گلهایش، روح و روان را تازه میکند. این بازار قدیمی، از مرکز میوهفروشی به قطب اصلی گل و گیاه شهر تبدیل شده است.
رحمان ابراهیمپور ۱۰ سال پیش، باشگاه «رزمیکاران» را با همکاری همسرش، نصرت ضربی که او نیز از قهرمانان ورزشهای رزمی است، در محله کوی امیرالمؤمنین (ع) افتتاح کرد. این باشگاه نقش بسزایی در جذب نسل جوان به ورزش داشته است.
آنچه مسیر زندگی صبا را ویژه کرده، علاقهاش به دنیای کامپیوتر و فناوری اطلاعات است. او با انگیزه و برای تحقق برنامهای که برای آینده خود در نظر دارد، درس میخواند و دستاوردهای علمی زیادی هم به دست آورده است.
نازنینزهرا تنها، از سال۱۴۰۱ ورزش کیکبوکسینگ را آغاز کرده و تاکنون موفق به کسب چندین مدال رنگارنگ استانی و یک مدال طلای کشوری در رشته کیکبوکسینگ شده است. او دو برادر ورزشکار دارد که در خانه حریفان تمرینی او محسوب میشوند.
فرزندان خانواده مقدسیان با وجود اینکه رنج از دستدادن پدر را در کودکی متحمل شده بودند، با داشتن زن و فرزند در جنگ تحمیلی حاضر شدند و از سه پسر، دو نفرشان به شهادت رسیدند.
به گفته کاسبان قدیمی بازار میوه، بین سالهای ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۰ با تأسیس بازار سپاد و انتقال میوه فروشها به آن، این محل به بازار گل فروشها تبدیل شد.
کوچه شهیدطالبی (توس یک) در گذشته به «کوی زرگران» معروف بود و شصتسال قبل در این محدوده، زمینها و باغات آستان قدس رضوی قرار داشت. از پنجاهسال پیش، بهتدریج مسکونی شد و نخستین ساکنانش، کارگران آستان قدس رضوی بودند.
حسن یزدی راننده اتوبوسهای یک قرانی قدیم مسافرمداری و رعایت احترام به مسافران را در همه سالهای کاریاش مد نظر داشته و بیاحترامی به مردم، خط قرمز او بوده است.
سعید پورطالب هشت سال قبل، ورزش کاراته را شروع کرده و در این مسیر موفقیتهایی نیز به دست آورده است. او مدتی قبل در آزمون دانشکده افسری شرکت کرد و امیدوار است به آیندهای که همیشه آرزویش را داشته دست پیدا کند.
پرنیا اشراقی سه سال قبل، ورزش کیکبوکسینگ را بهصورت حرفهای شروع کرد. کسب یک مقام اول استانی، یک مقام کشوری و دومدال طلای مسابقات بینالمللی نشاندهنده تلاش و استعداد او در این ورزش است.
«امیر۱۷» یکی از کوچههای قدیمی محله کوی امیرالمؤمنین (ع) است. این معبر در گذشته بهدلیل قرارداشتن «مجموعه ورزشی الغدیر» در آن به «کوچه ورزشگاه» معروف بود.
از شواهد تاریخی چنین بر میآید که فتحآباد نیز مانند دیگر مزارع اطراف مشهد، دارای قلعههای اختصاصی خود بوده است. اهالی فتحآباد در قبال کار و فعالیت زراعی، از مستأجر اراضی فتحآباد مبلغی را دریافت میکردند.
حجتالاسلاموالمسلمین حاج علیاکبرحسنزاده، امام جماعت مسجد ولیعصر محله امیرالمومنین بعد از شنیدن آیه ۱۲۱ سوره توبه تصمیم میگیرد وارد حوزه علمیه شود.
محمد نظیفکار میگوید: کاراته برای من ورزش نیست؛ عشق است. این علاقه به حدی است که برای تأمین هزینه باشگاه و لباس سر کار میروم تا بتوانم هزینههای باشگاه را تأمین کنم.
سید مرتضی حسینی، متولد سال۱۳۶۴ در محله کوی امیرالمومنین (ع) است. او در سالهای کودکی سوار بر دوچرخه قدیمی پدربزرگ به مدرسه میرفته و از همین زمان است که به دوچرخهسواری علاقهمند میشود.
فاطمه رحیمی، ورزشکار محله کوی امیرالمؤمنین (ع) در زمینه کیکبوکسینگ فعال است و موفقیتهایش را مدیون استادش میداند.
کوی امیرالمؤمنین (ع) در دهههای ۴۰ و ۵۰ بافتی روستایی داشت و از هرگونه امکانات رفاهی و خدماتی محروم بود، در سالهای پایانی دهه ۵۰ تغییراتی بنیادی را تجربه کرد.
کوچه شقایق یک، تا چهلسال پیش، بخشی از زمینهای کشاورزی بود. ستاد اجرایی فرامین امام در مشهد،این زمینها را به خانوادههای دارای پنج و ششفرزند واگذار کرد. با احداث بوستان شقایق در کوچه آبادانی به این معبر آمد.
مؤسسان باشگاه ورزشی کوی امیرالمؤمنین(ع) اهدافی فراتر از ورزش را دنبال میکنند و به کانون فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی زنان محله تبدیل شده است.